ความกว้างใช้งาน กับ ความกว้างเต็มแผ่น: แผ่น 1,000 มม. ที่ปิดได้ 840 มม.

ความกว้างใช้งาน กับ ความกว้างเต็มแผ่น เป็นตัวตัดสินจำนวนแผ่นที่ต้องสั่ง: แผ่นกว้าง 1,000 มม. ปิดได้จริง 840 มม. พร้อมตารางโปรไฟล์ สูตรนับจำนวนแผ่น และที่มาของส่วนขาด 25%

ความกว้างใช้งาน กับ ความกว้างเต็มแผ่น: แผ่น 1,000 มม. ที่ปิดได้ 840 มม.

ความกว้างใช้งาน กับ ความกว้างเต็มแผ่น คือความผิดพลาดที่เกิดขึ้นง่ายที่สุดในการค้าวัสดุก่อสร้าง และแก้ทีหลังแพงที่สุด แผ่นหลังคาที่เสนอราคามาว่ากว้าง 1,000 มม. พอติดตั้งเสร็จจะปิดพื้นที่ได้แค่ 840 มม. ถ้าสั่งแผ่นสำหรับหลังคากว้าง 12 เมตรโดยยึดตัวเลขความกว้างบนใบเสนอราคา คุณจะขาดไปสามแผ่น — รู้ตัวตอนอยู่หน้างาน หลังเครนออกไปแล้ว

ตัวเลขสองตัวนี้เป็นของจริงและถูกต้องทั้งคู่ แต่มีแค่ตัวเดียวที่ใช้คำนวณปริมาณได้ ต่อไปนี้คือวิธีดูว่าตัวไหน และวิธีเขียนใบเสนอราคาที่ไม่สร้างส่วนขาดตั้งแต่แรก

ความกว้างใช้งาน กับ ความกว้างเต็มแผ่น: นิยามให้ชัด

ความกว้างเต็มแผ่น (total width หรือ 展开宽度 ในสเปกของโรงรีดจีน) คือระยะขอบถึงขอบของแผ่นสำเร็จ — เท่ากับความกว้างคอยล์เหล็กที่นำมารีด ไม่หักอะไรออกเลย

ความกว้างใช้งาน (effective width, covering width หรือความกว้างปิดสุทธิ) คือความกว้างที่แผ่นหนึ่งแผ่นเพิ่มให้พื้นผิวสำเร็จ หลังหักส่วนซ้อนด้านข้างกับแผ่นข้างเคียงไปแล้ว

ส่วนต่างคือระยะซ้อนด้านข้าง (side lap) และมันถูกกินไปทุกรอยต่อ ยกเว้นรอยสุดท้าย นั่นหมายความว่า:

จำนวนแผ่นที่ต้องใช้ = ความกว้างหลังคา ÷ ความกว้างใช้งาน แล้วปัดขึ้น — ห้ามใช้ ความกว้างหลังคา ÷ ความกว้างเต็มแผ่น

ช่องว่างระหว่างสองค่านี้กว้างกว่าที่ผู้ซื้อส่วนใหญ่คิดไว้มาก โปรไฟล์ที่ลอนลึกและลอนกว้างจะเสียมากที่สุด เพราะลอนลูกฟูกต้องซ้อนกันเต็มหนึ่งลอนถึงจะปิดน้ำได้

ลองคิดเลขกับหลังคากว้าง 12 เมตร

สมมติหลังคาผืนเดียวกว้าง 12,000 มม. และใช้แผ่นหลังคาโปรไฟล์จีนที่เจอบ่อยรหัส YX35-280-840 คือ ความสูงลอน 35 มม. ระยะพิตช์ลอน 280 มม. ความกว้างใช้งาน 840 มม. รีดจากคอยล์กว้าง 1,000 มม.

วิธีคำนวณ การคำนวณ จำนวนแผ่นที่สั่ง ผลลัพธ์
ใช้ความกว้างเต็มแผ่น (ผิด) 12,000 ÷ 1,000 12 ปิดได้ 10,080 มม. — เหลือหลังคาโล่ง 1,920 มม.
ใช้ความกว้างใช้งาน (ถูก) 12,000 ÷ 840 = 14.29 15 ปิดได้ 12,600 มม. — ตัดทิ้งจากแผ่นสุดท้าย 600 มม.

สิบสองแผ่น เทียบกับ สิบห้าแผ่น นั่นคือ วัสดุมากกว่าการนับแบบหยาบถึง 25% และส่วนต่างนี้ไม่ใช่เศษเหลือ — มันคือปริมาณที่ไม่เคยมีอยู่จริงตั้งแต่แรก การสั่ง 12 แผ่นไม่ใช่แค่ "ตึงไปหน่อย" แต่มันทิ้งหลังคาโล่งไว้เกือบสองเมตร

ทีนี้บวกสิ่งที่ออร์เดอร์จริงต้องมีเพิ่มเข้าไปอีก:

  • ระยะซ้อนปลายแผ่น (end lap) สำหรับหลังคาที่ยาวเกินหนึ่งแผ่น: ปกติ 150–300 มม. ขึ้นกับความชัน หักจากความยาว ไม่ใช่ความกว้าง
  • เผื่อการตัด 10–15% สำหรับสันตะเข้ รางน้ำ ช่องเจาะ และแผ่นที่เสียหาย
  • แผ่นสุดท้าย ซึ่งแทบไม่เคยเป็นแผ่นเต็ม ปัดขึ้นเสมอ

ออร์เดอร์ที่คิดจากความกว้างใช้งานแล้วบวกเผื่อตัด 12% จะใกล้เคียงของจริง ส่วนออร์เดอร์ที่คิดจากความกว้างเต็มแผ่นนั้น ต่อให้บวกเผื่อแล้วก็ยังไม่พอ

ความกว้างใช้งานแยกตามโปรไฟล์

โปรไฟล์แต่ละตระกูลสูญเสียไม่เท่ากัน นี่คือตัวที่โผล่ในใบเสนอราคาส่งออกบ่อยที่สุด:

โปรไฟล์ ความกว้างเต็มแผ่น ความกว้างใช้งาน ส่วนที่เสียไป หมายเหตุ
YX35-280-840 (หลังคา) 1,000 มม. 840 มม. 16% ตัวเลขตัวที่สามในรหัสคือความกว้างใช้งานอยู่แล้ว
YX38-300-900 (ผนัง) 1,130 มม. 900 มม. 20% ปิดได้กว้างกว่า แต่กินคอยล์ต่อแผ่นมากกว่า
YX35-125-750 (พื้นรับแรง) 1,000 มม. 750 มม. 25% แผ่นพื้นลอนลึกเสียมากที่สุด
แผ่นเกษตร / หลายลอน 38" (965 มม.) 36" (914 มม.) 5% ซ้อนด้านข้างข้างละ 1"
PBR / R-panel 36" (914 มม.) 34–36" 0–6% ขึ้นกับว่าขาที่วางบนแปได้ซ้อนหรือไม่
ลอนลูกฟูก ⅞" 39" (991 มม.) 34.67" (881 มม.) 11% ซ้อนด้านข้าง 4.33" ต้องเผื่อวัสดุราว 12%
ลอนลูกฟูก ½" 26" (660 มม.) 21.33" (542 มม.) 18% ซ้อนด้านข้าง 4.67" ต้องเผื่อวัสดุราว 23%
แผ่นล็อกตะเข็บ (standing seam) 18" (457 มม.) 12–18" 0–33% ความกว้างที่ปิดได้แปรตามชนิดตะเข็บและตัวเลือกความกว้างแผ่น

จากตารางนี้มีสองข้อที่ควรอ่านให้ออก ข้อแรก แผ่นที่ดูกว้างกว่าไม่ได้แปลว่าคุ้มกว่าเสมอไป — YX38-300-900 ปิดได้มากกว่าต่อแผ่นเมื่อเทียบกับ YX35-280-840 แต่มันกินคอยล์ 1,130 มม. เพื่อทำแบบนั้น ดังนั้นต่อพื้นที่หลังคาสำเร็จหนึ่งตารางเมตร มันใช้เหล็กมากกว่า ข้อสอง ลอนลูกฟูก ⅞" ประหยัดวัสดุกว่าลอนลูกฟูก ½" ราว 11% ทั้งที่หน้าตาดูเป็นโปรไฟล์ที่หนากว่า เหตุผลล้วน ๆ คือระยะซ้อนด้านข้างคิดเป็นสัดส่วนที่เล็กกว่าเมื่อเทียบกับแผ่นที่ใหญ่กว่า

ตัวเลขนี้ซ่อนอยู่ตรงไหนในรหัสสินค้า

รหัสแผ่นรีดลอนของจีนตามมาตรฐาน GB/T 12755 ใส่ค่านี้ไว้ตรง ๆ: YX (压型 หมายถึงรีดลอน) ตามด้วยความสูงลอน ระยะพิตช์ลอน และความกว้างใช้งาน ในรหัส YX35-125-750 เลข 750 คือความกว้างใช้งาน ส่วนคอยล์กว้าง 1,000 มม. — อัตราการใช้ประโยชน์ 75% ถูกประกาศไว้ในรหัสสินค้าอย่างเปิดเผย ถ้าคุณรู้ว่าตัวเลขตัวที่สามคือระยะที่ปิดได้ ไม่ใช่ความกว้างแผ่น

โปรไฟล์กล่อง (box profile) ของยุโรปและอังกฤษมักพิมพ์ทั้งสองค่าไว้บนเอกสารสเปก โดยระบุว่า "overall width" กับ "cover width" ส่วนโปรไฟล์อเมริกาเหนือมักเสนอเฉพาะค่าที่ปิดได้ — "แผ่น 36 นิ้ว" คือปิดได้ 36 นิ้วจากแผ่นกว้าง 38 นิ้ว — ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมคำเดียวกันจึงหมายความต่างกัน ขึ้นกับว่าคุณยืนอยู่ฝั่งไหนของใบเสนอราคา

ความไม่สอดคล้องกันตรงนี้คือรากของปัญหา ผู้ขายไม่ได้โกหก และผู้ซื้อก็ไม่ได้สะเพร่า ทั้งคู่แค่กำลังอ่านธรรมเนียมคนละแบบด้วยคำเดียวกัน

สี่จุดที่ส่วนขาดกัดจริง

1. ใบเสนอราคา ราคาต่อแผ่นที่แสดงแค่ความกว้างเต็มแผ่น เปิดช่องให้ผู้ซื้อทำบัญชีปริมาณที่ขาดไป 15–25% ส่วนราคาต่อตารางเมตรยิ่งแย่กว่า เพราะมันกำกวม — ตารางเมตรของเหล็ก หรือตารางเมตรของหลังคาที่ปิดได้? สองค่านี้ต่างกันเท่ากับคอลัมน์ส่วนที่เสียไปด้านบนเป๊ะ ๆ

2. แพ็กกิ้งลิสต์ แผ่นถูกส่งเป็นมัดและนับเป็นชิ้น ถ้านับหน้างานด้วยความกว้างเต็มแผ่น ส่วนขาดจะถูกค้นพบตอนแกะมัดสุดท้าย ซึ่งเป็นจังหวะที่แพงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

3. ผนังเมทัลชีทและครอบ แนวผนังมักสั้นกว่าและถูกตัดขาดบ่อยกว่า ดังนั้นส่วนที่เสียจากการปัดขึ้นต่อหนึ่งช่องเปิดจึงคิดเป็นสัดส่วนที่ใหญ่กว่า ทุกวงกบหน้าต่างสร้างแนวใหม่ที่มีแผ่นไม่เต็มของตัวเอง

4. ข้อพิพาทเรื่องการวางบิล เมื่อยอดคำนวณของผู้ซื้อกับของผู้ขายต่างกันสามแผ่น เรื่องนี้ไม่เคยจบด้วยอีเมลฝ่ายขาย มันจบด้วยว่าฝ่ายไหนมีแบบที่ระบุชัดว่าใช้ความกว้างตัวไหน

ขั้นตอนต่อไป

ถ้าคุณขายแผ่นรีดลอน สามอย่างนี้ตัดข้อพิพาททั้งหมวดนี้ทิ้งได้เลย:

  1. ระบุความกว้างทั้งสองค่าในทุกใบเสนอราคาและทุกเอกสารสเปก พร้อมป้ายกำกับชัดเจน — "ความกว้างเต็มแผ่น 1,000 มม. / ความกว้างใช้งาน 840 มม." — ห้ามให้มีแค่ค่าเดียว
  2. คิดเลขจำนวนแผ่นไว้ในใบเสนอราคาเลย แสดงให้เห็น ความกว้างหลังคา ÷ ความกว้างใช้งาน ปัดขึ้น และแยกบรรทัดเผื่อการตัดออกมาต่างหาก ผู้ซื้อที่เห็นการหารอยู่ตรงหน้าจะไม่ไปคำนวณผิดเอง
  3. วางแบบหน้าตัดไว้ข้างราคา ภาพตัดขวางที่แสดงรูปลอน พร้อมบอกระยะซ้อนด้านข้าง ระบุความกว้างเต็มแผ่นและความกว้างใช้งานเป็นสองเส้นบอกขนาดแยกกัน และหมายเหตุข้อกำหนดระยะซ้อนปลายแผ่น จะตอบคำถามก่อนที่ลูกค้าจะถาม

ข้อที่สามนี่แหละที่เปลี่ยนใบเสนอราคาให้กลายเป็นออร์เดอร์ และมันต้องซื่อสัตย์เชิงมิติด้วย: เส้นบอกความกว้างใช้งานต้องลากระหว่างจุดซ้อนจริงบนโปรไฟล์จริง เพราะผู้ซื้อจะเอาไปสเกลทำบัญชีปริมาณ ซอฟต์แวร์ที่สแนปเส้นบอกขนาดเข้ากับรูปทรงจริง และส่งออกแบบตามขนาดที่มาร์เก็ตเพลซหรือพอร์ทัลประมูลต้องการ จะให้ตัวเลขที่ผู้ประมาณราคาเชื่อถือได้ ส่วนภาพตัดที่วาดใหม่หรือให้ AI สร้างขึ้น จะให้ตัวเลขที่ดูเหมือนความกว้างใช้งาน แต่ไม่ใช่ หลักเดียวกันนี้ใช้กับวิธีระบุขนาดวัสดุก่อสร้างโดยรวม และเป็นหัวใจของแบบสเปกวัสดุก่อสร้าง ทุกใบ ส่วนสินค้าที่ขายเป็นกล่องแทนที่จะเป็นแผ่น กับดักคู่ขนานคือพื้นที่ปูได้ต่อกล่อง

คำถามที่พบบ่อย

ความกว้างใช้งาน ต่างจาก ความกว้างเต็มแผ่น อย่างไร

ความกว้างเต็มแผ่นคือระยะขอบถึงขอบของแผ่น ส่วนความกว้างใช้งานคือพื้นผิวสำเร็จที่แผ่นหนึ่งแผ่นเพิ่มให้ หลังจากระยะซ้อนด้านข้างถูกแผ่นถัดไปกินไปแล้ว มีเพียงความกว้างใช้งานเท่านั้นที่ใช้ในการคำนวณปริมาณได้ ส่วนต่างอยู่ระหว่างราว 5% ในแผ่นเกษตรลอนตื้น ไปจนถึง 25% ในแผ่นพื้นลอนลึก

ต้องใช้แผ่นหลังคากี่แผ่น

เอาความกว้างของหลังคาแต่ละผืนหารด้วยความกว้างใช้งานของแผ่น แล้วปัดขึ้น จากนั้นทำซ้ำกับทุกผืน บวกเพิ่ม 10–15% สำหรับการตัด สันตะเข้ รางน้ำ และช่องเจาะ และเผื่อระยะซ้อนปลายแผ่น 150–300 มม. สำหรับแนวที่ยาวเกินหนึ่งแผ่น การใช้ความกว้างเต็มแผ่นในการหารนั้นจะสั่งขาดเท่ากับเปอร์เซ็นต์ระยะซ้อนด้านข้างพอดี

ตัวเลขในรหัส YX หมายถึงความกว้างแผ่นใช่ไหม

ไม่ใช่ — ในรหัสตามมาตรฐาน GB/T 12755 อย่าง YX35-280-840 ตัวเลขสามตัวคือความสูงลอน (35 มม.) ระยะพิตช์ลอน (280 มม.) และความกว้างใช้งาน (840 มม.) คอยล์ที่ใช้รีดกว้างกว่านั้น โดยทั่วไป 1,000 มม. สำหรับโปรไฟล์ 840 การอ่านตัวเลขตัวที่สามว่าเป็นความกว้างแผ่น คือวิธีใช้รหัสนี้ผิดที่พบบ่อยที่สุด

ควรตั้งราคาหลังคาต่อแผ่นหรือต่อตารางเมตร

ต่อแผ่นชัดเจนกว่า ต่อตารางเมตรบังคับให้คุณต้องระบุว่าตารางเมตรนั้นคือของวัสดุหรือของพื้นที่ที่ปิดได้ เพราะสองค่านี้ต่างกันเท่ากับส่วนที่เสียไปกับระยะซ้อนด้านข้าง ถ้าใบเสนอราคาเขียนว่า "ต่อ ตร.ม." โดยไม่ขยายความ ให้ถามก่อนว่าหมายถึงแบบไหน ก่อนจะเอาไปทำบัญชีปริมาณ

ทำไมแผ่นที่กว้างกว่าบางทีถึงใช้เหล็กมากกว่า

เพราะสิ่งที่ตัดสินปริมาณวัสดุคือประสิทธิภาพการปิดพื้นที่ ไม่ใช่ความกว้าง โปรไฟล์ที่ปิดได้ 900 มม. ซึ่งรีดจากคอยล์ 1,130 มม. ใช้เหล็ก 1.256 ตร.ม. ต่อพื้นที่ปิดหนึ่งตารางเมตร ส่วนโปรไฟล์ที่ปิดได้ 840 มม. จากคอยล์ 1,000 มม. ใช้ 1.190 แผ่นที่ปิดได้แคบกว่ากลับเป็นแผ่นที่คุ้มกว่า

แหล่งอ้างอิง

มาร์ก ขนาดและสเปกที่แม่นยำ บนภาพสินค้าได้ในไม่กี่นาทีขนาดและสเปกที่แม่นยำ · ฟรีเริ่มฟรี
Cover Width vs Overall Width: 1,000 mm Covers 840